در آيه‌ى قبل به نعمت‌هاى خداوند در محصولات کشاورزى اشاره شده و در اينجا به دامدارى و انواع بهره‌هايى که انسان از حيوانات مى‌برد.
مراد از کلمه «فرش»، چهارپايانى مثل گوسفند است که به خاطر نزديکى بدنشان به زمين، به منزله فرش هستند، يا اينکه از پشم و کرک و موى آنها فرش مى‌بافند.
بيشتر مفسّران، کلمه‌ى «حَمُولَةً» را به معناى حيوانات باربر دانسته‌اند، و «فرش» را حيوانات غير باربر معنا کرده‌اند.