آنان که درباره‌ى تغيير بعضى احکام و دستورات اعتراض و ايراد مى‌کنند، توجهّ به حاکميّت مطلق خداوند ندارند. حاکميّت خداوند دايمى وذاتى وعمومى است، ولى غير خدا، حاکميّت و حکومتشان محدود، موقّتى، قراردادى و غير ذاتى است. بنى‌اسرائيل از حاکميّت الهى چنين تصوّر نادرستى داشته و خدا را نسبت به اعمال حاکميّت، دست بسته مى‌دانسته ومى‌گفتند:
«يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ» «1»، در حالى که دست خداوند در آفرينش و خلقت و همچنين در وضع و جعل قوانين و تغيير و تحول آنها باز است. «2» «بَلْ يَداهُ مَبْسُوطَتانِ»
«1». مائده، 64.
«2». خداوند مى‌تواند هرگاه اراده کند، در آفرينش ايجاد تغيير کند؛ مثلًا آب را تلخ کند؛ «لَوْ نَشاءُ جَعَلْناهُ أُجاجاً» واقعه، 70. و يا درختان را خشک سازد؛ «لَوْ نَشاءُ لَجَعَلْناهُ حُطاماً» واقعه، 65. و بالاتر از همه، تمامى مردمان را نابود و گروه ديگرى را بيافريند؛ «إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْکُمْ وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ» ابراهيم، 19. چنانکه به گروهى از بنى‌اسرائيل فرمود: «کُونُوا قِرَدَةً خاسِئِينَ» بقره، 65. يعنى شما به شکل بوزينگان در آييد و آنان از شکل انسانى به صورت بوزينگان در آمدند. اين نوع تغيير و تحوّل را بنى‌اسرائيل در طول تاريخ زندگانى خويش بارها ديده است، خشک شدن دريا براى عبور آنان، اژدها شدن عصاى حضرت موسى عليه السلام، شکافته شدن سنگ‌ها و جارى شدن آب، چگونه است اين همه را با چشم خود ديده‌اند، ولى اکنون با تغيير مختصرى در احکام و دستورات بهانه‌گيرى مى‌کنند؟
جلد 1 - صفحه 178