تفسیر نور (محسن قرائتی)
قُلْ تَعالَوْا أَتْلُ ما حَرَّمَ رَبُّکُمْ عَلَيْکُمْ أَلَّا تُشْرِکُوا بِهِ شَيْئاً وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَکُمْ مِنْ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُکُمْ وَ إِيَّاهُمْ وَ لا تَقْرَبُوا الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ وَ لا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ ذلِکُمْ وَصَّاکُمْ بِهِ لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ «151»
بگو: بياييد تا آنچه را پروردگارتان بر شما حرام کرده بخوانم: چيزى را با او شريک مگيريد، و به پدر و مادر نيکى کنيد، و فرزندانتان را از ترس
جلد 2 - صفحه 581
تنگدستى نکشيد. ماييم که به شما و آنان روزى مىدهيم، و به کارهاى زشت، چه آشکار وچه پنهان، نزديک نشويد، و نفسى را که خداوند (کشتن آن را) حرام شمرده، جز به حقّ (مثل قصاص يا دفاع) نکشيد، اينهاست آنچه خداوند شمارا به آن توصيه فرموده، باشد که تعقّل وانديشه کنيد.