1- اساس همه اديان الهى، پيروى از راه خدا و دورى از راه ديگران است.
صِراطِي ... فَاتَّبِعُوهُ وَ لا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ
2- عمل به احکام الهى، سبب وحدت است و به سراغ احکام غير الهى رفتن، مايهى تفرقه مىباشد. «صِراطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ وَ لا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِکُمْ عَنْ سَبِيلِهِ»
3- شايد بتوان با توجّه به پايان سه آيهى اخير، چنين نتيجه گرفت که مراحل رشد و کمال انسان عبارت است از: تعقّل، «لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ»، تذکّر، «لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ» و تقوا. «لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ»