1- چون يتيم مدافعى ندارد و اموالش لغزشگاه است مواظب باشيم. «لا تَقْرَبُوا»
«1». مؤمنون، 14.
«2». تين، 4.
«3». زمر، 23.
«4». هود، 7.
«5». انعام، 152.
«6». نحل، 125.
«7». زمر، 18.
«8». مؤمنون، 96.
جلد 2 - صفحه 584
2- براى حفظ حقوق ايتام بايد بهترين طريقهى بهرهگيرى از اموال و دارايى او انتخاب شود. «بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ». جز کسانى که اهليّت اقتصادى و تقواى کافى دارند، نبايد ديگران به مال يتيم نزديک شوند. لا تَقْرَبُوا ... إِلَّا
3- وقتى ايتام به رشد و تجربهى کافى رسيدند، سلطهى خود را از آنان برداريد.
«حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ»
4- نظام اقتصادى جامعهى اسلامى بايد بر اساس قسط باشد. «بِالْقِسْطِ»
5- اگر اجراى عدالت در حدّ اعلى ممکن نيست، لااقلّ در حدّ توان و امکان مراعات کنيد. «لا نُکَلِّفُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها»
6- هيچيک از دستورات و اوامر و نواهى الهى، فوق طاقت انسان نيست. «لا نُکَلِّفُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها»
7- بدون قدرت، تکليفى نيست. «لا نُکَلِّفُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها»
8- عدالت، هم در رفتار و هم در گفتار، يک اصل است. أَوْفُوا الْکَيْلَ ... وَ إِذا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوا (در گواهىها، وصيّتها، قضاوتها، صدور حکمها، انتقادها و ستايشها، عدالت را مراعات کنيم.)
ىشود) وفادار باشيم. ( «عهد اللَّه» هم شامل پيمانى است که خدا با انسان دارد و هم پيمانى که انسان با خدا مىبندد) «بِعَهْدِ اللَّهِ أَوْفُوا»
10- رابطهى خويشاوندى را بر ضابطهى حقّ و عدل، ترجيح ندهيم. «فَاعْدِلُوا وَ لَوْ کانَ ذا قُرْبى»