تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
قُلْ إِنَّ صَلاتِي وَ نُسُکِي وَ مَحْيايَ وَ مَماتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ (162)
ترجمه
بگو همانا نماز من و عباداتم و زندگيم و مردنم مر خدايرا است که پروردگار جهانيان است.
تفسير
پس از بيان دين حق پيغمبر اکرم مأمور باظهار اخلاص شد باين تقريب که بگو نماز که اهمّ عبادات است و ساير عبادات و قربات من و حيات و موت من و هر صفتى که از براى من ثابت و باقى است در اين دو حال از ايمان و اطاعت و انقياد مخصوص و مختص و خالص است براى خدا پروردگار جهانيان تا مردم وظيفه خود را در اعمال و عبادات و عقائد خودشان بدانند.