تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) کِتابٌ أُنْزِلَ إِلَيْکَ فَلا يَکُنْ فِي صَدْرِکَ حَرَجٌ مِنْهُ لِتُنْذِرَ بِهِ وَ ذِکْرى‌ لِلْمُؤْمِنِينَ «2» کِتابٌ أُنْزِلَ إِلَيْکَ‌: اين سوره يا اين قرآن کتابى است نازل شده به سوى تو، فَلا يَکُنْ فِي صَدْرِکَ حَرَجٌ مِنْهُ‌: 1- پس بايد که نباشد در سينه تو تنگى از تبليغ رسالت آن، يعنى دلتنگ مشو از تبليغ آن، و مهموم مباش از تکذيب قوم. 2- بايد در سينه تو تنگى نباشد، زيرا حق تعالى تو را قوت دهد در قيام به حق و تو را از ضرر قوم باز دارد. 3- تنگ نشود سينه تو به جهت متشعب شدن فکر خوف آنکه قيام نکنى کاملا به تبليغ قرآن. پس بر تو بيش از انذار نيست. اين قرآن نازل شده، لِتُنْذِرَ بِهِ وَ ذِکْرى‌ لِلْمُؤْمِنِينَ‌: براى آنکه بترسانى به اين قرآن کفار را و پند دهى پند دادنى مر مؤمنين را. يا اين قرآن موعظه و پند دهنده است مؤمنين را. تخصيص مؤمنان به ذکر، جهت انتفاع ايشان است به آن. مروى است بعد از نزول قرآن حضرت فرمود: مى‌ترسم مردم تکذيب من کنند و به آن عمل ننمايند. حق تعالى به اين آيه ازاله خوف آن حضرت نمود.