تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
فَما کانَ دَعْواهُمْ إِذْ جاءَهُمْ بَأْسُنا إِلاَّ أَنْ قالُوا إِنَّا کُنَّا ظالِمِينَ «5»
ترجمه
پس نبود ادعاى آنها وقتى که آمد ايشانرا عذاب ما مگر آنکه گفتند بدرستيکه ما بوديم ستمکاران.
تفسير
پس از نزول عذاب الهى بر ستمکاران بنفس و غير چاره براى آنها باقى نميماند جز آنکه اقرار بگناه نمايند و اين اعتراف بظلم هم ادّعا و حرف حساب آنها است و هم اعتذار و دعا و مسئلت عفو است از آنها که شايد رحمت الهى شامل حال آنها شود و عذاب از ايشان مرتفع گردد چنانچه در امم سابقه از قديم مرسوم و معمول بوده است ..