در آيهى قبل، قدرت مادّى و سلطهى انسان بر زمين مطرح بود، ولى در اين آيه به مقام معنوى انسان اشاره شده که همهى فرشتگان بر او سجده کردهاند.
وقتى همهى فرشتگان فرمانبردار خدايند و بر آدم سجده کردند، دريغ است که انسان فرمان نبرد و براى خدا سجده نکند.
همه از بهر تو سرگشته و فرمان بردار
شرط انصاف نباشد که تو فرمان نبرى
در اين آيه، دوبار همهى انسانها مخاطب قرار گرفتهاند، وَ لَقَدْ خَلَقْناکُمْ ... صَوَّرْناکُمْ امّا سجده براى حضرت آدم عليه السلام ذکر شده است، شايد اشاره به اين باشد که همهى انسانها استعداد مسجود ملائکه شدن را دارند.
از اين آيه تا 14 آيهى بعد، به داستان حضرت آدم عليه السلام مربوط مىشود.
جلد 3 - صفحه 26
مردى يهودى از حضرت على عليه السلام سؤال کرد: «خداوند به ملائکه فرمود بر آدم سجده کنند، آيا از پيامبر اسلام نيز چنين احترامى کرده است؟» حضرت فرمود: «خداوند به پيامبر صلى الله عليه و آله فضيلتى بالاتر از اين داد، خداوند با آن عظمتى که دارد همراه تمام فرشتگان، بر محمّد صلى الله عليه و آله صلوات مىفرستد و صلوات مؤمنان بر پيامبر را عبادت خود خوانده است». «1»