تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ فَبِما أَغْوَيْتَنِي لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِراطَکَ الْمُسْتَقِيمَ «16»
قالَ فَبِما أَغْوَيْتَنِي: گفت ابليس: قسم به تو به سبب آن که مرا گمراه نمودى يا به جهت حکم به اغواى من، يا بواسطه امتحان به سجود و غاوى شدن من، يا براى هلاک من به طرد و لعن: لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِراطَکَ الْمُسْتَقِيمَ: هر آينه البته البته بنشينم براى اغوا و اضلال بنى آدم بر راه مستقيم که دين اسلام باشد مترصد. آنکه ايشان را به تداليس و حيل و غرور، گمراه کنم مانند قطاع الطريق که بر سر راهها بنشيند و راهزنى کند.
جلد 4 صفحه 24
حضرت صادق عليه السّلام فرمايد: الصراط هنا على عليه السّلام: صراط در اينجا على بن ابى طالب است، يعنى ولايت آن حضرت. «1» و حضرت باقر عليه السّلام به زراره فرمايد: انّما عمد لک و لأصحابک و امّا الاخرون فقد فرغ منهم: «2» بدرستى که شيطان قصد نموده تو را و اصحابت را؛ اما ديگران، پس بتحقيق فارغ شد از آنها.