تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِکُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ (110) ترجمه‌ و بر پا داريد نماز را و بدهيد زکوة را و آنچه را پيش بفرستيد از براى خودهاتان از نيکى مى‌يابيد آن را نزد خدا همانا خداوند بينا است به آنچه بجا مى‌آوريد. تفسير گفته شده است که اين آيه عطف است بر فاعفوا در آيه سابقه که خداوند امر فرموده است مسلمانان را بصبر و سکون در مقابل کفار و التجاء بدرگاه خداوند متعال بوسيله عبادت و احسان و بيان فرموده است که بدانند آنچه را ذخيره آخرت خودشان نمايند از عبادات و اعمال خيريه مانند نماز و بر و احسان ببرادران دينى ثواب آنرا مشاهده مينمايند در نزد خداوند و موجب محو گناهان و ارتفاع درجات آنان خواهد شد همانا خداوند عالم است باعمال عباد پوشيده نيست از او ظاهر هيچ عملى و باطن‌ جلد 1 صفحه 159 هيچ قلبى و جزا ميدهد بآنها بر حسب اعتقاد قلبى و نيات باطنى ايشان و بنظر حقير اشاره است به آنکه بهترين وسائل براى دفع شبهات صبر و سکون و اجتناب از معصيت و توجه بعبادت و توسل بدرگاه الهى و ذيل عنايت ائمه اطهار است و شايد تصريح بعموم قدرت هم در آيه سابقه براى اشاره باين باشد که خداوند بغير طرق عاديه هم ميتواند رفع شبهه از اهل ايمان بنمايد و بمقام يقين برساند و اينکه فرموده آنچه را پيش فرستيد از خير مى‌يابيد آن را نزد خدا و نفرموده است ثواب آن را چنانچه تفسير شد شايد اشاره باشد بصور برزخيه که همان اعمال صالحه است که بصور حسنه مصور ميشود بلکه در باب نعيم جنت هم گفته‌اند که از اين قبيل است و بيوجه نيست و بنابراين تفسير بثواب براى تقريب بذهن عامه است و اللّه اعلم.