پیام‌های تفسیر نور

1- از آثار وضعى خلاف و گناه نمى‌توان گريخت. «قالَ اهْبِطُوا» 2- گاهى عملکرد والدين، در هبوط و سقوط نسل آنان هم اثر مى‌گذارد. قالَ اهْبِطُوا ... 3- بهشت آدم و حوّا، مکانى غير از زمين وبالاتر وبرتر از آن بود. «اهْبِطُوا» 4- دنيا جايگاه تنازع و تزاحم و تضادّ است و انسان‌ها به خاطر تزاحم منافع و غرائز، با هم درگير مى‌شوند. «بَعْضُکُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ» 5- زندگى دنيوى و بهره‌ورى از آن ابدى نيست. «إِلى‌ حِينٍ» 6- انسان، پس از مرگ دوباره زنده خواهد شد. «مِنْها تُخْرَجُونَ» آدم از اين ناراحت و غمگين بود که پنداشت ديگر به بهشت و زندگى جاويد نخواهد رسيد، خداوند فرمود: «پس از زندگى دنيا مى‌تواند به بهشت جاويد برسد». 7- مدّت ونهايت زندگى دنيوى براى بشر معلوم نيست. ( «حِينٍ» نکره آمده است) «1». اعراف، 13. «2». طه، 123. «3». بقره، 37. تفسير نور(10جلدى)، ج‌3، ص: 43