تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) يا بَنِي آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنا عَلَيْکُمْ لِباساً يُوارِي سَوْآتِکُمْ وَ رِيشاً وَ لِباسُ التَّقْوى‌ ذلِکَ خَيْرٌ ذلِکَ مِنْ آياتِ اللَّهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّکَّرُونَ «26» ترجمه‌ اى فرزندان آدم بتحقيق فرستاديم براى شما لباسى را که بپوشاند عورتهاى شما را و اسباب تجمّلى و لباس پرهيزکارى اين بهتر است اين از آيتهاى خدا است باشد که ايشان پند گيرند تفسير خطاب عام است چنانچه عياشى ره از صادقين عليهما السّلام نقل نموده و ذکر لباس و پيرايش تجمّلى بمناسبت ريختن لباس حضرت آدم و حوا است در بهشت که باز خداوند بفضل و رحمت خود آنها و ذرّيّاتشان را بى‌لباس نگذارد و از براى آنها بمدد باد و باران و آفتاب در زمين لباس و تجملات ديگر فراهم فرمود و اصل ريش بمعنى پر است و چون پر پرنده بمنزله لباس و زينت او است در اسباب آرايش و پيرايش استعمال ميشود و لباس تقوى خوف از خدا است و قمى ره فرموده لباس تقوى رخت سفيد است و از امام باقر (ع) نقل شده است که مراد از لباس رخت است که ميپوشند و مراد از ريش متاع و مال است و مراد از لباس تقوى عفّت است چون کسيکه عفّت دارد عورت او مستور است اگر چه برهنه باشد ولى فاجر عورت او مکشوف است اگر چه با لباس باشد و اينکه فرموده اين بهتر است يعنى عفّت بهتر است و اينکه خداوند از عالم غيب بتوسّط عوامل ارضى و سماوى براى بنى آدم لباس و زينت ميفرستد و نازل مينمايد و در دست‌رس آنها قرار ميدهد از آيات دالّه بر وجود و فضل و رحمت او است و بايد آنها متذکّر و متّعظ و حق شناس و شکرگزار شوند ..