تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
يا بَنِي آدَمَ لا يَفْتِنَنَّکُمُ الشَّيْطانُ کَما أَخْرَجَ أَبَوَيْکُمْ مِنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُما لِباسَهُما لِيُرِيَهُما سَوْآتِهِما إِنَّهُ يَراکُمْ هُوَ وَ قَبِيلُهُ مِنْ حَيْثُ لا تَرَوْنَهُمْ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّياطِينَ أَوْلِياءَ لِلَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ «27»
ترجمه
اى فرزندان آدم نبايد بياندازد شما را در فتنه شيطان چنانچه بيرون کرد پدر و مادر شما را از بهشت در حاليکه ميکند از آنها رختشان را تا بنمايد بايشان عورتهاشان را همانا مى‌بيند شما را او و لشگرش از جائيکه نمى‌بينيد شما آنها را همانا ما قرار داديم
جلد 2 صفحه 418
شياطين را دوستان براى کسانيکه ايمان نمى‌آورند.
تفسير
خطاب است باولاد آدم که بايد از شيطان در حذر باشند و فريب او را نخورند و خود را در معرض امتحان او قرار ندهند که اوّل محيل و مکّار و غدّار است و دليل بر اين امر آنستکه پدر و مادر آنها را با آنکه مطّلع از عداوت او بودند با آن مقام رفيع فريب داد و از بهشت خارج نمود بصورت ناخوشيکه سببش را آن ملعون فراهم نموده بود که لباس آنها از بدنشان ريخت و عورتشان مکشوف شد بر خودشان چون قمى و عياشى رحمة اللّه عليهما از حضرت صادق (ع) نقل نموده‌اند که تا آنزمان عورت آنها بر آنها ظاهر نميشد و نکته ديگر براى وجوب احتراز از او آنستکه او و جنودش بنى آدم را مى‌بينند و آدميزاد آنها را نمى‌بيند و اين يکى از خواهشهاى او بود از خداوند که اجابت شد بپاداش عبادات سابقه‌اش علاوه بر همه شياطين دوستان کفارند چون خداوند عنايت خود را از آنها سلب فرموده براى عدم لياقتشان و در نتيجه اختيار آنها با شياطين شده است و سنخيّت تاکيد دوستى آنها را با يکديگر نموده و معلوم است که کفار دشمنان اهل ايمانند و دوستان دشمنان دشمنانند که بايد عقلا از آنها بر حذر بود پس اهل ايمان بايد بيشتر از وسوسه شيطان حذر کنند و کفار بايد بدانند که کار آنها تمام شده است ..