تفسیر نور (محسن قرائتی)
يا بَنِي آدَمَ لا يَفْتِنَنَّکُمُ الشَّيْطانُ کَما أَخْرَجَ أَبَوَيْکُمْ مِنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُما لِباسَهُما لِيُرِيَهُما سَوْآتِهِما إِنَّهُ يَراکُمْ هُوَ وَ قَبِيلُهُ مِنْ حَيْثُ لا تَرَوْنَهُمْ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّياطِينَ أَوْلِياءَ لِلَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ «27»
اى فرزندان آدم! مبادا شيطان فريبتان دهد، آنگونه که پدر و مادرِ (نخستين) شما را از بهشت بيرون کرد، (با وسوسهى خوردن از آن درخت) لباس را از تن آن دو برکند تا عورتهايشان را بر آنان آشکار سازد. همانا شيطان و گروهش شما را از آنجا که شما آنها را نمىبينيد مىبينند. ما شياطين را دوستان و سرپرستان کسانى که ايمان نمىآورند قرار داديم.