تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً قالُوا وَجَدْنا عَلَيْها آباءَنا وَ اللَّهُ أَمَرَنا بِها قُلْ إِنَّ اللَّهَ لا يَأْمُرُ بِالْفَحْشاءِ أَ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ «28»
و هرگاه کار زشتى کنند، (در توجيه آن) گويند: ما پدران خود را بر اين کار يافتيم و خداوند ما را به آن دستور داده است. بگو: خداوند هرگز به کارهاى زشت فرمان نمىدهد. آيا چيزى را که نمىدانيد به خدا نسبت مىدهيد؟!
«1». شعراء، 95.
جلد 3 - صفحه 47