1- انسان، مأمور به قسط و عدالت است. «أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ» و کردار زشت، خارج از دائره‌ى قسط است. لا يَأْمُرُ بِالْفَحْشاءِ ... أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ
2- پايبندى خالصانه به دين، زمينه‌ى گسترش قسط و عدل است. «أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ وَ أَقِيمُوا وُجُوهَکُمْ»
3- جلوگيرى از تبعيض، در کنار عبادت مطرح است و عبادت ونماز، همراه قسط ارزش بيشترى دارد. «بِالْقِسْطِ وَ أَقِيمُوا»
4- تربيت صحيح، در نظامِ عادلانه است و قسط، از شئون ربوبيّت الهى. «أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ»
5- دين، دربردارنده‌ى ابعاد اجتماعى، عبادى و اعتقادى انسان است. أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ وَ أَقِيمُوا ... وَ ادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ
6- مسجد، پايگاه اخلاص است، نه ريا و شرک. أَقِيمُوا وُجُوهَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِدٍ ... مُخْلِصِينَ
7- يکى از شرايط دعا، خلوص نيّت است. «وَ ادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ»
8- توجّه و ايمان به معاد، عامل اقامه‌ى قسط و اخلاص انسان است. «کَما بَدَأَکُمْ تَعُودُونَ»
9- آفرينش نخستين، دليل امکان معاد است. «کَما بَدَأَکُمْ تَعُودُونَ»
«1». تفسير فرقان.
تفسير نور(10جلدى)، ج3، ص: 50