تفسیر نور (محسن قرائتی)
قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا خالِصَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ کَذلِکَ نُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ «32»
بگو: چه کسى زينتهايى را که خداوند براى بندگانش پديد آورده و (همچنين) رزقهاى پاکيزه ودلپسند را بر خود حرام کرده است؟ بگو: اين (نعمتها) در زندگى دنيا براى مؤمنان است، (اگر چه کافران هم بهرهمندند،) در حالى که روز قيامت مخصوص (مؤمنان) است. ما اين گونه آيات خود را براى گروهى که مىدانند به تفصيل بيان مىنمائيم.