تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) قُلْ إِنَّما حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ وَ الْإِثْمَ وَ الْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ أَنْ تُشْرِکُوا بِاللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً وَ أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ «33» (اى پيامبر!) بگو: همانا پروردگارم کارهاى زشت و زننده، چه آشکار و چه پنهان، و گناه و ستم و سرکشى به ناحقّ و شريک قرار دادن چيزى براى خدا که او دليلى بر حقّانيّت آن نازل نکرده، و نسبت دادن آنچه را نمى‌دانيد به خداوند، (همه را) حرام کرده است.