تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يا بَنِي آدَمَ إِمَّا يَأْتِيَنَّکُمْ رُسُلٌ مِنْکُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْکُمْ آياتِي فَمَنِ اتَّقى وَ أَصْلَحَ فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ (35)
يا بَنِي آدَمَ إِمَّا يَأْتِيَنَّکُمْ رُسُلٌ مِنْکُمْ: اى ذريه آدم چون نيايد شما را پيغمبران از جنس و نوع شما يا از قبيله و طايفه شما يا به لسان شما، اين پيغمبران، يَقُصُّونَ عَلَيْکُمْ آياتِي: مى‌خوانند بر شما آيات مرا. يا احکام شريعت را، فَمَنِ اتَّقى وَ أَصْلَحَ: پس هرکه بپرهيزد از تکذيب آيات الهى و کفر و شرک و مخالفت اوامر سبحانى و به اصلاح آرد اعمال خود را مطابق سنت حضرت رسالت پناهى به توبه و تدارک، فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ: پس هيچ ترسى نيست بر ايشان، و نه ايشان محزون شوند از فوت چيزى، يعنى آنچه مى‌ترسند ايمن گردند، و آنچه اميد دارند برسند، يا نيست ترسى بر او در دنيا از کشتن و اسيرى اهل و عيال و غارتى اموال، و نيست ايشان
جلد 4 صفحه 60
را همّى و غمّى در عقبى. و به قولى اين هر دو حال وعده منجزه خاصه متقيان است در عقبى و غير از ايشان هيچ کس نيست در آخرت مگر آنکه محزون و خائف مى‌باشند. بعضى اعلام فرموده: بعد از بلاغ آيات قرآنى، تقسيم فرمود حال امت را به دو نوع: يا متقى و صالح شود، بپرهيز از معاصى و اصلاح عقايد و افعال؛ يا تکذيب نمايد به اعراض و تکبر.
پس از وعده طايفه اول به نداشتن ترس نسبت به احوال آينده، و نداشتن حزن نسبت به اعمال گذشته، احوال طايفه دوم را فرمايد: