تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ کَذِباً أَوْ کَذَّبَ بِآياتِهِ أُولئِکَ يَنالُهُمْ نَصِيبُهُمْ مِنَ الْکِتابِ حَتَّى إِذا جاءَتْهُمْ رُسُلُنا يَتَوَفَّوْنَهُمْ قالُوا أَيْنَ ما کُنْتُمْ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ قالُوا ضَلُّوا عَنَّا وَ شَهِدُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ کانُوا کافِرِينَ «37»
«1». التحقيق فى کلمات القرآن.
جلد 3 - صفحه 60
پس کيست ستمکارتر از کسى که بر خداوند دروغ بندد، يا آيات او را تکذيب کند؟ آنان بهرهى خود را از (دنيا به مقدارى که در) کتاب (الهى که براى آنان نوشته شده) خواهند برد، تا آنکه چون فرستادگان ما براى گرفتن جانشان به سراغ آنان آيند، گويند: کجاست آنچه (و آنکه) به جاى خداوند مىخوانديد؟ گويند: همه از ديد ما ناپديد ونابود شدند. و آنان عليه خود شهادت مىدهند که کافر بودهاند.