تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) قالَ ادْخُلُوا فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِکُمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ فِي النَّارِ کُلَّما دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَعَنَتْ أُخْتَها حَتَّى إِذَا ادَّارَکُوا فِيها جَمِيعاً قالَتْ أُخْراهُمْ لِأُولاهُمْ رَبَّنا هؤُلاءِ أَضَلُّونا فَآتِهِمْ عَذاباً ضِعْفاً مِنَ النَّارِ قالَ لِکُلٍّ ضِعْفٌ وَ لکِنْ لا تَعْلَمُونَ «38» (خداوند، پس از اعترافشان به کفر در لحظه‌ى مرگ) مى‌فرمايد: شما نيز در ميان گروه‌هايى از جنّ و انس، که پيش از شما بوده‌اند، به دوزخ داخل شويد. هرگاه گروهى وارد (جهنّم) شود، گروه هم‌کيش خود را لعن و نفرين کند، تا آنکه همه يکجا در دوزخ بهم رسند. آنگاه گروه متأخّر درباره‌ى گروه قبلى گويد: خدايا! اينان بودند که ما را گمراه کردند، پس عذابى دو چندان از آتش دوزخ برايشان بياور (کيفرى براى گمراهى خودشان و کيفرى براى گمراه ساختن ما. خداوند) مى‌فرمايد: براى هر کدام، (عذابى) دو برابر است، ولى نمى‌دانيد.