تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لا نُکَلِّفُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَها أُولئِکَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيها خالِدُونَ (42)
ترجمه
و آنانکه ايمان آوردند و بجا آوردند کارهاى شايسته را تکليف نمىکنيم کسى را مگر بقدر وسعش آن جماعت اهل بهشتند ايشان در آن جاودانيانند.
تفسير
کسانيکه ايمان آوردند بآيات الهى و سرکشى ننمودند از قبول آنها و بقدر وسع خودشان عمل نمودند باحکام الهى استحقاق نعيم جاودانى را تحصيل کردهاند چون خداوند زيادتر از وسع بندگان تکليف نمىفرمايد و آن کمتر از حدّ طاقت است و اين بمقتضاى رحمت رحمانيه او است که نمىخواهد بندگانش در زحمت باشند بنابر اين جمله لا نکلّف نفسا الا وسعها معترضه بين مبتدا و خبر است و براى ترغيب باکتساب نعيم جاودان در مقابل عمل سهل و آسان ذکر شده است ..