تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدانا لِهذا وَ ما کُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ لَقَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ وَ نُودُوا أَنْ تِلْکُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوها بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ «43» و هرگونه کينه‌اى را که در سينه‌هاى آنان بود برکنده و زدوديم (تا در صفا و صميميّت با هم زندگى کنند)، از زير (قصرهاى) شان نهرها جارى است و مى‌گويند: خدا را شکر که ما را به اين (راه) هدايت کرد و اگر خداوند هدايتمان‌ «1». حج، 78. «2». بقره، 185. جلد 3 - صفحه 67 نمى‌کرد، ما (به خودى خود) هدايت نمى‌شديم. بى‌شک فرستادگان پروردگارمان به راستى و درستى به سراغ ما آمدند و به آنان (هدايت يافتگان) خطاب مى‌شود: اين همان بهشتى است که به خاطر عملکردتان وارث آن شده‌ايد.