اين آيه ترسيم مجدّدى از سيماى متعصّبِ اهل کتاب است که هرگروه در صدد نفى گروه ديگر است. يهوديان، مسيحيان را بر باطل و بى‌موقعيّت در پيشگاه خداوند معرّفى مى‌کنند و در مقابل، مسيحيان نيز يهود را بى‌منزلت در نزد خداوند مى‌دانند. اينگونه برخوردها، از روحيّه‌ى متعصّب آنها سرچشمه مى‌گيرد، در حالى که اگر به کتاب آسمانى خود توجّه کنند، از اين برخوردها دست بر مى‌دارند. سپس مى‌فرمايد: مشرکان و بت‌پرستان نيز با آنکه کتاب آسمانى ندارند، همان سخنان را مى‌گويند. يعنى صاحبان عقايد باطل همديگر را نفى مى‌کنند، ولى همه‌ى اين اختلافات در روز قيامت، با داورى خداوند متعال پايان مى‌پذيرد و آنها حقّ را مشاهده مى‌کنند.