پیام‌های تفسیر نور

1- تعصّب بى‌جا و انحصارطلبى بى‌دليل، ممنوع است. تحقير و ناديده گرفتن ديگران، نشانه‌ى استبداد و خودمحورى است. «1» «لَيْسَتِ النَّصارى‌ عَلى‌ شَيْ‌ءٍ ... «1». هر گروهى به آنچه خود دارد مى‌بالد، و اين باليدن‌هاى بى‌جا ريشه‌ى بسيارى از فتنه‌هاست. در سوره‌ى مؤمنون آيه 53، تعبير ديگرى دارد: «کُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ» هر گروهى به آنچه در نزدشان هست، شادمان است. جلد 1 - صفحه 184 لَيْسَتِ الْيَهُودُ عَلى‌ شَيْ‌ءٍ» 2- اگر تعصّب و خودخواهى باشد، علم هم نمى‌تواند هدايت کند. اهل کتاب قادر به تلاوت آن بودند ولى به خاطر داشتن روحيّه‌ى انحصارطلبى تلاوت‌ها کارساز نبود. «وَ هُمْ يَتْلُونَ الْکِتابَ» 3- در فضاى آميخته به تعصّب، عالم و جاهل همانند هم فکر مى‌کنند. مشرکان جاهل همان حرفى را مى‌زدند که تلاوت کنندگان تورات و انجيل مى‌گفتند. «کَذلِکَ قالَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ»