تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ نادى أَصْحابُ النَّارِ أَصْحابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفِيضُوا عَلَيْنا مِنَ الْماءِ أَوْ مِمَّا رَزَقَکُمُ اللَّهُ قالُوا إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَهُما عَلَى الْکافِرِينَ (50)
بعد از آن بيان سؤال و جواب اهل جنت و نار را فرمايد:
وَ نادى أَصْحابُ النَّارِ أَصْحابَ الْجَنَّةِ: و ندا کنند اهل جهنم اهل بهشت را بعد از دخول هر يک به موضع خود به اسماء و کنيات آنها، يا فلان بن فلان، أَنْ أَفِيضُوا عَلَيْنا مِنَ الْماءِ: اى ملازمين بهشت، افاضه کنيد بر ما از آب، أَوْ مِمَّا رَزَقَکُمُ اللَّهُ: يا آنچه روزى عطا فرموده خداى تعالى از اغذيه و اطعمه لذيذه غير متناهيه، چه ما به آتش شديد سوختيم و بى‌نهايت تشنه و گرسنه شده‌ايم.
العياشى- عن احدهما عليهما السّلام قال: انّ اهل النّار يموتون عطاشا و يدخلون قبورهم عطاشا و يدخلون جهنّم عطاشا فيرفع لهم قراباتهم من الجنّة فيقولون: افيضوا علينا من الماء او ممّا رزقکم اللّه. «1» عياشى از حضرت باقر عليه السّلام روايت نموده که: اهل جهنم مى‌ميرند بسيار بسيار تشنه، و داخل قبر شوند بسيار بسيار تشنه، و داخل جهنم شوند بسيار بسيار تشنه. پس خويشان را در بهشت ببينند و گويند: افاضه کنيد بر ما آب يا آنچه روزى فرموده شما را خدا.
ابو على رازى گويد: اين جماعت طالبين آب و نعمت، آنهايند که در دنيا کمال رغبت و شهوت به أکل و شرب داشته و در آخرت هم بقائشان بر همان حالت طبيعيه مى‌باشد. پس اين دليل است که آدمى مى‌ميرد بر آنچه به
«1» تفسير عياشى، جلد دوّم، صفحه 19، حديث 49.
جلد 4 صفحه 80
زندگانى طالب آن بوده، و محشور شود بر آنچه مرده باشد.
قالُوا إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَهُما عَلَى الْکافِرِينَ: گويند اهل بهشت در جواب اهل جهنم: به درستى که خداى تعالى حرام فرموده آن و اطعمه را بر کافرين، و حظر و منع نموده از آن. و اين جواب بعد از طول زمانى باشد.
ابن عباس نقل نموده که: اهل جهنم عرض کنند خدايا ما را اقربا و دوستانى است در بهشت، اجازه فرما تا ببينيم ايشان را. به امر الهى بهشت مزّين گرديده، اهل جهنم تماما معاينه کنند ايشان را با نعمات، و مى‌شناسند خويشان خود را و اهل بهشت نشناسند آنها را به سبب سياهى روى و ابدان بد هيئت. پس اصحاب جهنم اصحاب بهشت را ندا کنند که افاضه نمائيد بر ما آب سرد را، تا بخوريم و بر ابدان خود پاشيم تا التهاب باطنى و ظاهرى ما قدرى کم گردد. اهل بهشت گويند: بدرستى که خداى تعالى حرام فرموده آن را بر کافرين.