تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَهْواً وَ لَعِباً وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا فَالْيَوْمَ نَنْساهُمْ کَما نَسُوا لِقاءَ يَوْمِهِمْ هذا وَ ما کانُوا بِآياتِنا يَجْحَدُونَ (51) ترجمه‌ آنانکه گرفتند دينشان را ملعبه و بازيچه و مغرور نمود آنها را زندگانى دنيا پس امروز فراموش ميسازيمشان چنانچه فراموش کردند ملاقات روز خودشان چنين روزى را و آنکه بودند که آيات ما را انکار ميکردند. تفسير لهو کار ناپسندى است که موجب صرف هم و غم شود و لعب کار ناپسندى است که موجب انبساط و فرح گردد و غالبا در معنى يکديگر استعمال ميشوند مانند دو لفظ مترادف خداوند ميفرمايد کسانيکه دين خود را ملعبه و بازيچه قرار دادند و از آن باسم بدون مسمّى اکتفا کردند و حلال و حرامى بدلخواه خود تعيين نمودند و زندگانى چند روزه دنياى دنى آنها را مغرور نمود و فريب داد که بآن دلخوش شدند و از آخرت غفلت نمودند ما هم در روز قيامت آنها را فراموش مى‌کنيم يعنى سلوک ميکنيم با آنها مانند سلوک کسيکه کسى را فراموش کرده که نتيجه‌اش آنستکه در عذاب بمانند و کسى بداد آنها نرسد چنانچه آنها در دنيا فراموش کردند که چنين روزى در پيش دارند و تهيّه براى آنروز ننمودند و استعداد و قابليت خود را براى رحمت رحيميّه از دست دادند و باطل کردند و آيات الهيه را انکار نمودند و بنابر اين ما کانوا بآياتنا عطف بر ما نسوا و کاف مفيد معنى تعليل است ..