تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ لَقَدْ جِئْناهُمْ بِکِتابٍ فَصَّلْناهُ عَلى عِلْمٍ هُدىً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ (52)
ترجمه
و بتحقيق آورديم براى آنها کتابيرا که تفصيل داديم آنرا از روى دانش با آنکه هدايت و رحمت است براى گروهى که ايمان ميآورند.
تفسير
کلام گاهى مجمل است يعنى مراد متکلم از آن بدست نمىآيد و گاهى مبيّن است يعنى مراد متکلم از آن بدست مىآيد و قرآن از قبيل قسم دوم است و گاهى هم اگر محتاج به بيان و تفسير باشد مبيّن و مفسّر آن يا در خود قرآن است يا خداوند براى مصالحى که از آن جمله احتياج مردم است بخاندان نبوت علم آنرا نزد آنها بوديعت گذارده است پس قرآن مبيّن نازل شده و مراد از تفصيل بيان است بعلاوه تمام
جلد 2 صفحه 432
عقائد حقه و احکام لازمه و مواعظ حسنه از قرآن استفاده ميشود بلکه هيچ حقيقتى نيست مگر آنکه در قرآن بيان شده است نهايت آنکه هر کس بقدر فهم و عقل و معرفت خود بهرهمند ميشود و معانى آن علمى و يقينى و برهانى است نه حدسى و ظنّى و خيالى و متکلم آن عالم و حکيم و رحيم است و آنکتاب را بر وفق علم و حکمت براى هدايت و رحمت بر بندگان نازل فرموده است ولى انتفاع از آن مخصوص باهل ايمان است پس مانند آنستکه براى هدايت و رحمت بر ايشان نازل شده است ..