1- تنها نزول رحمت براى سعادت کافى نيست، قابليّت و ظرفيّت محل هم لازم است. «وَ الْبَلَدُ الطَّيِّبُ»
2- گرچه نظام طبيعت، بر قوانين خاص خود استوار است؛ امّا همه چيز زير نظر و با اراده و اذن پروردگار صورت مىپذيرد. «بِإِذْنِ رَبِّهِ»
3- نه يک تذکّر کافى است و نه تذکّرات يکنواخت کارساز است، بلکه ارشاد و تبليغ بايد متعدّد و متنوّع باشد تا به نتيجه نزديک شويم. «نُصَرِّفُ الْآياتِ»
4- گرچه قرآن براى همه مايهى هدايت است؛ امّا تنها شاکران بهره مىگيرند.
«نُصَرِّفُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَشْکُرُونَ»
«1». اسراء، 82.
«2». تفسير منهجالصادقين.
تفسير نور(10جلدى)، ج3، ص: 87