پیام‌های تفسیر نور

1- با اينکه رسالت نوح عليه السلام جهانى بود، ابتدا از قوم خود شروع کرد. «يا قَوْمِ» 2- دعوت به توحيد و خداپرستى، سرآغاز دعوت انبيا و از مشترکات همه‌ى اديان الهى است. «اعْبُدُوا اللَّهَ» 3- دليل يکتاپرستى، يکتايى وبى‌شريک بودن خداوند است. اعْبُدُوا اللَّهَ‌ ... ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ‌ 4- خداشناسى و ايمان به خدا، از همان ابتدا و در طول تاريخ بوده است. (حضرت نوح که قبل از حضرت ابراهيم، موسى وعيسى عليهم السلام بود، به مردم گفت: خدا را عبادت کنيد، که اين بيانگر شناخت آنان نسبت به خداوند است) «يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ» 5- انبيا، دلسوزان واقعى بشرند. يا قَوْمِ‌ ... إِنِّي أَخافُ عَلَيْکُمْ‌ 6- مخالفان انبيا هميشه، گروهى از اشراف و سردمداران بوده‌اند که زرق و برق ثروت و قدرت آنان، چشم مردم را پر مى‌کرده است. «الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ» 7- بدتر از ايمان نياوردن، گمراه دانستن انبياست. «إِنَّا لَنَراکَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ» آرى، وقتى فطرت مسخ شود، راهنماى واقعى را گمراه مى‌پندارد. امروز نيز گروهى که خود را روشنفکر مى‌دانند، رهروان پيامبر را مرتجع و ساده‌لوح مى‌پندارند. 8- کسى که در پى پديد آوردن نظام توحيدى و براندازى نظام شرک است، بايد انتظار هرگونه تهمت و توهين را داشته باشد. «لَنَراکَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ» 9- مخالفان، در تهمت‌زدن سخت و جدّى هستند. «إِنَّا لَنَراکَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ» تفسير نور(10جلدى)، ج‌3، ص: 89