اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ البَلَدُ الطَّيِّبُ يَخرُجُ نَباتُهُ بِإِذنِ رَبِّهِ وَ الَّذِي خَبُثَ لا يَخرُجُ إِلاّ نَکِداً کَذلِکَ نُصَرِّفُ الآياتِ لِقَومٍ يَشکُرُونَ (58)
و بعد از باريدن باران بر بلد ميت اگر بلد پاکيزه باشد ميوهجات و حبوبات طيبه بقدرت و اذن پروردگارش بيرون ميآورد و آن بلد اگر خبيث و شورهزار باشد بيرون نميآورد مگر اندک چيزهاي بيفائده مثل خار و خس و هندوانه ابو جهل همين نحو ما آيات خود را نشان ميدهيم و بيان ميکنيم براي قومي که شکرگزارند.
باران که در لطافت طبعش خلاف نيست || در باغ لاله رويد و در شورهزار خس
همين نحو فيض و رحمت الهي در کالبد بدن انساني از همين ثمرات و حبوبات توليد نطفه ميکند اگر صلب آباء و رحم امهات پاکيزه باشد مؤمن صالح باشند و حرام نخورده باشند اولاد صالح توليد ميکنند و اگر خبيث و کافر و فاسق و اکل حرام کرده باشند اولاد فاسق و فاجر تحويل جامعه ميدهند
(اشهد انّک کنت نورا في الاصلاب الشامخة و الارحام المطهرة).
وَ البَلَدُ الطَّيِّبُ زميني که قابليت و استعداد کشت و زراعت و غرس اشجار داشته باشد يَخرُجُ نَباتُهُ گياه و حبوب و ميوههاي خوشبو بيرون ميآورد بِإِذنِ رَبِّهِ بقدرت و ايجاد پروردگار، و از اينکه جمله استفاده ميشود که قابليت محل شرط است مجرد فاعليت فاعل کافي نيست بلي خداوند قدرت دارد که از زمين طيب
جلد 7 - صفحه 347
هم خار و خس خارج کند در نوع گلزارها خار و خس زيادي هم مشاهده ميشود و در بيابانهاي لم يزرع گلهاي زيبا بوجود آورد و براي نمونه پسر نوح و جعفر کذّاب و محمّد إبن ابي بکر.
وَ الَّذِي خَبُثَ شورهزار و غير قابل زرع لا يَخرُجُ إِلّا نَکِداً قليل الفائده و متفرقه و متشتته کَذلِکَ نُصَرِّفُ الآياتِ لکن استفاده از اينکه قدرتنمائيها مخصوص است لِقَومٍ يَشکُرُونَ که بدانند تمام بيد قدرت او است و دست طبيعت در آنها کارگر نيست و همه از راه تفضل و انعام است و پاس نعم خدايي را نگاه ميدارند و شکرگزارند.