نکته‌های تفسیر نور

نمونه‌ى «بلد خبيث» که در آيه‌ى قبل مطرح بود، قوم نوح بودند که هر چه حضرت نوح فرياد زد، به جايى نرسيد. داستان حضرت نوح عليه السلام در سوره‌هاى نوح، صافّات، اسراء، احزاب، يونس، مؤمنون و قمر آمده است. «خوف»، جنبه مثبت نيز دارد، ولى «جُبن»، فقط ترسِ منفى و ناپسند است. «جبن»، ناشى از خودکم‌بينى است و «خوف»، گاهى مولود واقع‌بينى و هوشيارى نسبت به خطرهاست. پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله فرمود: «نوح عليه السلام اوّلين پيامبر اولوا العزمى است که از طرف خداوند به رسالت عامّه مبعوث شد». «1» دعوت حضرت نوح جهانى بود، چون قوم او همه‌ى مردم آن روز زمين بودند و حضرت در نفرين خود همه‌ى کافران روى زمين را نفرين کرد، «وَ قالَ نُوحٌ رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْکافِرِينَ دَيَّاراً» «2» و همه‌ى جهانيان غرق شدند. حضرت نوح عليه السلام 950 سال مردم را دعوت به توحيد کرد، «أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِينَ عاماً» «3» آنها نه تنها ايمان نياوردند، بلکه از آن حضرت دورى کرده، «فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعائِي إِلَّا فِراراً» «4» و او را مورد آزار و شکنجه قرار مى‌دادند. به قدرى مى‌زدند که بيهوش بر زمين مى‌افتاد؛ امّا «1». تفسير درّالمنثور. «2». نوح، 26. «3». عنکبوت، 14. «4». نوح، 6. جلد 3 - صفحه 88 هنگامى که به هوش مى‌آمد مى‌گفت: «الّلهم اهدِ قومى فانّهم لا يعلمون» خدايا! قوم مرا هدايت کن که آنان ناآگاهند.