تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
سوره الأعراف «7»: آيات 60 تا 61
قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ إِنَّا لَنَراکَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ (60) قالَ يا قَوْمِ لَيْسَ بِي ضَلالَةٌ وَ لکِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ (61)
جلد 2 صفحه 438
ترجمه
گفتند جماعتى از قومش همانا ما مىبينيم ترا در گمراهى آشکار
گفت اى قوم من نيست در من گمراهى ولى من پيغمبرم از پروردگار جهانيان.
تفسير
ملاء اشراف قومند که مجالس از وجود آنها در انظار مردم مملو و پر جلوه ميکند و قوم جماعتى را گويند که بامرى قيام نمايند ايشان چون نسبت گمراهى را بحضرت نوح با تاکيد و مبالغه دادند آنحضرت هم جواب آنها را مطابق با سؤال داد که فرمود هيچ نحو گمراهى مساس به من ندارد فقط من پيغمبر از جانب خداوندم که براى هدايت شما آمدهام و براى دلجوئى آنها را نسبت بخود داد و قوم را اضافه بياء متکلم نمود که کسره دلالت بر آن دارد ..