تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى‌ قَوْمِهِ فَقالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ إِنِّي أَخافُ عَلَيْکُمْ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ (59) ترجمه‌ بتحقيق فرستاديم نوح را بسوى قومش پس گفت اى قوم من بپرستيد خدا را نيست مر شما را خدائى جز او همانا من ميترسم بر شما از عذاب روزى بزرگ. تفسير حضرت نوح اول پيغمبران اولو العزم است که خداوند از آنها ميثاق مؤکد اخذ فرموده است و گفته‌اند پسر ملک بن متوشلح بن ادريس است و آن اول پيغمبر بعد از جدّ اعلاى خود است و قمى ره روايت نموده است که نام او عبد الغفار است و نوح خوانده شده براى آنکه بر خود نوحه مينمود و در خبرى مدت گريه نوح پانصد سال تعيين شده است و در کافى از امام باقر (ع) نقل نموده که ميان نوح و آدم (ع) ده پدر فاصله استکه آنها انبيا و اوصيا بودند ولى مخفى بودند باين جهت نامى از آنها در قرآن برده نشده و در آنکتاب و عياشى ره از آنحضرت نقل نموده که شريعت حضرت نوح امر بعبادت خدا بود بتوحيد و اخلاص و نفى شرک که دين فطرى است و خداوند از او و ساير انبيا بر آن اخذ ميثاق نموده و امر فرمود بنماز و امر بمعروف و نهى از منکر و حلال و حرام ولى واجب نفرمود احکام حدود و مواريث را اين شريعت او بود و مراد از روز بزرگ روز قيامت يا روز طوفان است.