تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أُبَلِّغُکُمْ رِسالاتِ رَبِّي وَ أَنْصَحُ لَکُمْ وَ أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ (62)
أُبَلِّغُکُمْ رِسالاتِ رَبِّي: تبليغ مى‌نمايم شما را همه انواع و اقسام رسائل و احکام و فرامين پروردگار خودم را از اصول و فروع، و ادا مى‌کنم تمام آن را بدون نقص و زياده، وَ أَنْصَحُ لَکُمْ: و نصيحت و پند مى‌دهم شما را به اخلاص تمام و محبت مالا کلام جميع آنچه انسب و اصلح به حال شما باشد در دنيا و آخرت و ارشاد مى‌نمايم شما را به وجه اصلح و اصوب، وَ أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ: و مى‌دانم از جانب حق تعالى آنچه را که شما نمى‌دانيد از ثواب و جزاى مطيعين و عقاب و سزاى کافرين و مکذبين، يا مى‌دانم قدرت و سطوت و قهر و غضب الهى نسبت به مکذبين، آنچه را شما نمى‌دانيد.
تبصره: ابلاغ ابتدائى از نوح عليه السّلام به امت، واجب عينى بود، پس در عدم تأثير و اجابت قوم، دو امر ثابت شود: اول- ابلاغ نبى و اداء رسالت الهى.
دوم- اتمام حجت بر امت و قطع عذر ايشان، زيرا تعذيب حق تعالى بنده را بدون اتمام حجت قبيح است، پس ابلاغ انبياء، امت را واجب باشد، چه تأثير و مؤثر در آنها شود يا نشود؛ زيرا: وَ ما عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلاغُ الْمُبِينُ*، بر رسول تکليفى نيست مگر ابلاغ آشکارا بر تمام امت. وقتى که کفار، اوامر و نواهى الهى از زبان نوح عليه السّلام شنيدند از مقالات آن حضرت تعجب نمودند: