تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) أَ وَ عَجِبْتُمْ أَنْ جاءَکُمْ ذِکْرٌ مِنْ رَبِّکُمْ عَلى‌ رَجُلٍ مِنْکُمْ لِيُنْذِرَکُمْ وَ لِتَتَّقُوا وَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ (63) أَ وَ عَجِبْتُمْ أَنْ جاءَکُمْ ذِکْرٌ مِنْ رَبِّکُمْ‌: حضرت نوح عليه السّلام فرمود: آيا عجب مى‌داريد اينکه بيايد شما را پيغامى به وحى از جانب پروردگار شما، جلد 4 صفحه 105 عَلى‌ رَجُلٍ مِنْکُمْ‌: بر لسان مردى از جنس و نوع شما و همزبان شما، لِيُنْذِرَکُمْ وَ لِتَتَّقُوا: براى اينکه بترساند شما را به تحذير و تخويف خود از نزول عذاب الهى در دنيا و آخرت، و براى اينکه بپرهيزيد و احتراز کنيد از کفر و شرک و معاصى و رفتار و گفتار زشت، وَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ‌: و تا به سبب آن، مرحوم و مغفور گرديد از مؤاخذه مآثم و معاصى سلف. تنبيه: اماميه و جمعى از معتزله گفته‌اند: آيه شريفه دلالت دارد بر اينکه خداى تعالى از کسانى که پيغمبر و رسل به آنها فرستاده، اراده فرموده تقوى و پرهيز از شرک و کفر و معاصى را، تا فيروزى يابند به رحمت مخصوصه الهى، و رحمت موجب نجات است؛ به سبب لامهاى تعليل؛ پس بنابراين باطل باشد مزعوم جبريه، که خدا ايمان از کافر نخواسته. و ايضا بالبديهه مسلم و محقق است که بندگان در ايمان و کفر و طاعت و معصيت، مختارند؛ و کافر و عاصى خود به سوء اختيار، کفر و عصيان را بر ايمان و طاعت اختيار کردند، و حال آنکه داعيه ايمان و طاعت هم در آنها بود.