1- گاهى معاصر و همدوره بودن، مانع پذيرش حقّ و منطق صحيح است. «أَ وَ عَجِبْتُمْ» قوم نوح مىگفتند: چرا او پيامبر باشد و به او وحى برسد و به ما نرسد؟
او که همانند ماست و با ما تفاوتى ندارد!
2- هدف از وحى، تربيت بشر است. «جاءَکُمْ ذِکْرٌ مِنْ رَبِّکُمْ»
3- معارف الهى را بايد همواره به خاطر داشت. «ذِکْرٌ مِنْ رَبِّکُمْ»
4- پيامبران، برخاسته از مردم و با مردمند. «رَجُلٍ مِنْکُمْ»
5- فلسفهى بعثت ونبوّت و مراحل آن را مىتوان چنين بيان کرد:
الف: هشدار و توجّه دادن. «لِيُنْذِرَکُمْ»
ب: ايجاد مصونيّت و تقوا. «لِتَتَّقُوا»
ج: دريافت الطاف و رحمت الهى. «لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ»
6- تقوا، زمينهساز نزول رحمت الهى است. «لِتَتَّقُوا وَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج3، ص: 91