1- در مقابل توهينهاى جاهلان، صبور باشيم. «لَيْسَ بِي ضَلالَةٌ» اوّلين پيامبر اولواالعزم، در برابر اتهام گمراهى، با نرمترين شيوه سخن گفت.
2- رسالت پيامبران، در راستاى تربيت جهانيان و از شئون ربوبيّت خداوند است.
«لکِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ»
3- بر خلاف عقايد انحرافى که براى هرچيز يک ربّى مىپنداشتند، قرآن مىفرمايد: همهى هستى، يک ربّ و پروردگار دارد. «رَبِّ الْعالَمِينَ»
4- پيامبران الهى، معصوماند. «لَيْسَ بِي ضَلالَةٌ وَ لکِنِّي رَسُولٌ»
5- مربّى و مبلغ، هم بايد خيرخواه و دلسوز باشد و هم برخوردار از علم و آگاهى کافى. «أَنْصَحُ، أَعْلَمُ»
6- دلسوزى و خيرخواهى پيامبر، در جهت منافع مردم است، نه منافع شخصى.
«أَنْصَحُ لَکُمْ»
جلد 3 - صفحه 90
7- انبيا، خداوند متعال را سرچشمهى تمام علوم و آگاهىهاى خود مىدانند. «وَ أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ»
8- انبيا از جانب خدا، از علوم و آگاهىهايى برخوردارند که دست بشر به آنها نمىرسد. «أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ»