پیام‌های تفسیر نور

1- گفتار و دستورات پيامبران، پيام‌هاى خدايى است و از جانب خود چيزى نمى‌گويند، «أُبَلِّغُکُمْ رِسالاتِ رَبِّي» 2- پيامبران، تحت تربيت خاص الهى بوده و فرامان‌هاى آنان در مسير رشد و تربيت انسان است. «رِسالاتِ رَبِّي» آنان نهايت تلاش خود را در راه تبليغ بکار برده و از چيزى فروگذارى نمى‌کنند. أُبَلِّغُکُمْ‌ ... و از غير او نيز هيچ ترس و هراسى ندارند. «الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللَّهِ وَ يَخْشَوْنَهُ وَ لا يَخْشَوْنَ أَحَداً إِلَّا اللَّهَ» «1» 3- دلسوزى و امانت‌دارى، دو شرط اصلى در تربيت و تبليغ است. «ناصِحٌ أَمِينٌ» آرى، اگر دلسوزى همراه با امانت نباشد خطرناک است، زيرا به خاطر دلسوزى شايد حقوقى ناديده گرفته شود يا قوانينى زير پا قرار گيرد. 4- بيان ويژگى‌هاى مثبت خود، در موارد ضرورت و آنجا که براى ديگران سازنده باشد، مانعى ندارد. «2» «أَنَا لَکُمْ ناصِحٌ أَمِينٌ»