1- دستورات پيامبر، دستورات خدا و يادآور فطرت بشر است و در زمينهى رشد و تربيت انسان و از شئون ربوبيّت خدا مىباشد. «جاءَکُمْ ذِکْرٌ مِنْ رَبِّکُمْ»
2- پيامبران برخاسته از مردم و با مردم مىباشند. «رَجُلٍ مِنْکُمْ»
3- تحوّلات تاريخى و اجتماعى، تحت اراده و مشيّت خداوند و بر اساس سنّت اوست. جَعَلَکُمْ خُلَفاءَ ...
4- توانايى جسمى، از نعمتهاى الهى است که بايد در راه صحيح صرف شود.
«زادَکُمْ فِي الْخَلْقِ بَصْطَةً فَاذْکُرُوا»
5- ياد نعمتهاى الهى، رمز رستگارى است. فَاذْکُرُوا ... لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ زيرا ياد نعمتها عشق و محبّت مىآورد، محبّت، اطاعت در پى دارد و اطاعت نيز رستگارى به دنبال دارد.
«1». فصّلت، 15.
«2». التحقيق فى کلمات القرآن.
«3». تفسير اثنىعشرى.
تفسير نور(10جلدى)، ج3، ص: 96