تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أُبَلِّغُکُمْ رِسالاتِ رَبِّي وَ أَنَا لَکُمْ ناصِحٌ أَمِينٌ (68)
أُبَلِّغُکُمْ رِسالاتِ رَبِّي: ابلاغ مى‌کنم شما را رسالات پروردگار خودم را، وَ أَنَا لَکُمْ ناصِحٌ أَمِينٌ: و من مر شما را نصيحت کننده امينم، يعنى متدين ثقه و غير خائن هستم در مأمورات بدون نقصان و زياده.
نکته: نوح عليه السّلام به صيغه مضارع فرمود که: و انا انصح لکم و هود عليه السّلام به اسم فاعل فرمود: و انا لکم ناصح؛ براى اينکه صيغه مضارع دلالت بر تجدد دارد، و چون نوح عليه السّلام دائما و مستمرا دعوت مى‌نمود به خلاف هود عليه السّلام که هر زمانى به زبانى دعوت مى‌کرد، لذا تعبير به اسم فاعل شد.
تبصره: در دو وصف «ناصح» و «امين» چند وجه بيان شده 1- در اين قول ناصِحٌ أَمِينٌ، دو امر اصل مقصود است: يکى رد گمان بد قوم از رسول اللّه، و ديگر اثبات امانت و ديانت پيغمبر در جميع امور دنيائى و آخرتى و تبليغ احکام از جانب الهى بغير خيانت، و لذا از اول تعبير به ناصح و از ثانى به امين فرمود.
جلد 4 صفحه 110
2- چون قوم اسناد خيانت و خلاف ديانت به هود عليه السّلام دادند، و بر او لازم بود که رد گمان قوم نمايد، لذا به اين دو لفظ ردّ باطل و اثبات حق را نمود. 3- اين لفظ ناصح امين الزام قوم باشد به اينکه من از ابتدا تا حال ميان شما معروف به ناصح امين بودم و اکنون به سبب دعوت رسالت الهيه، چگونه خائن و کاذب شدم.