تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ إِلى ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ قَدْ جاءَتْکُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّکُمْ هذِهِ ناقَةُ اللَّهِ لَکُمْ آيَةً فَذَرُوها تَأْکُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ فَيَأْخُذَکُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ (73)
ترجمه
و فرستاديم بسوى ثمود برادرشان صالح را گفت اى قوم من بپرستيد خدا را نيست مر شما را هيچ خدائى جز او بتحقيق آمد شما را معجزه از پروردگارتان اين
جلد 2 صفحه 443
شتر خدا است از براى شما با آنکه آيتى است پس واگذاريد آنرا که بخورد در زمين خدا و مس نکنيد آنرا ببدى پس بگيرد شما را عذابى دردناک.
تفسير
در اکمال از امام باقر (ع) نقل نموده که قوم ثمود اهل دهى بودند در ساحل دريا که بچهل خانوار نميرسيدند فيض ره فرموده آنها قبيله ديگرى از عرب بودند که باسم پدر بزرگشان معروف شده بودند و او ثمود بن عامر بن آدم بن سام بن نوح بود و صالح هم از اولاد ثمود بود و لذا وجه مناسبت اطلاق برادر باو معلوم است چنانچه در عاد ذکر شد در هر صورت آنهم قوم خود را دعوت بتوحيد و اخلاص در عبادت نمود و معجزه خود را ظاهر فرمود که براى آنها از کوه بدون اسباب ظاهريّه شتر ماده بيرون آورد و باين جهت او را منسوب بخدا فرمود و آنها از آن کاملا بهرهبردارى مينمودند و باين مناسبت لکم فرموده که دلالت بر نفع دارد و چون همه چيز آن ناقه بر خلاف متعارف بود چنانچه ذکر خواهد شد انشاء اللّه تعالى آيتى از آيات الهى بوده است و مأمور شدند که آنرا بحال خود واگذارند بچرد و آزارى باو نرسانند و در صورت تخلّف وعده نزول عذاب بآنها داده شد ..