تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ اذْکُرُوا إِذْ جَعَلَکُمْ خُلَفاءَ مِنْ بَعْدِ عادٍ وَ بَوَّأَکُمْ فِي الْأَرْضِ تَتَّخِذُونَ مِنْ سُهُولِها قُصُوراً وَ تَنْحِتُونَ الْجِبالَ بُيُوتاً فَاذْکُرُوا آلاءَ اللَّهِ وَ لا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ (74)
ترجمه
و ياد کنيد هنگاميرا که گردانيد شما را جانشينان از بعد عاد و جاى داد شما را در زمين ميگيريد از جايهاى نرمش قصرها و ميتراشيد کوهها را خانهها پس ياد کنيد نعمتهاى خدا را و فساد بر پا مکنيد در زمين که از فساد کنندگان باشيد.
تفسير
خداوند بعد از قوم عاد قوم ثمود را وارث زمين و مال و مکنت فرمود بطورى که در زمينهاى هموار قصور و ابنيه تابستانى از خشت و آجر بنا مينمودند و در کوهستان بيوت زمستانى از سنگ ميتراشيدند و در مجمع روايت نموده که براى طول عمرشان محتاج بخانههاى سنگى بودند چون سقف و بنا دوام عمر آنها را نداشت لذا خداوند در صدر و ذيل اين آيه آنها را متذکر نعم خود فرموده تا شکرگزارى کنند و پيرامون فساد و کفر و عناد نکردند با اينحال در جمله اخيره مبالغه فرموده در نهى از فساد چون عثى بمعنى فساد است و مؤکد بمفسدين شده است که حال از فاعل است يعنى فساد نکنيد در زمين
جلد 2 صفحه 444
و از مفسدين نباشيد.