تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ ما کانَ جَوابَ قَوْمِهِ إِلاَّ أَنْ قالُوا أَخْرِجُوهُمْ مِنْ قَرْيَتِکُمْ إِنَّهُمْ أُناسٌ يَتَطَهَّرُونَ (82) حضرت لوط عليه السّلام هر چه قوم را نصيحت نمود نپذيرفتند. وَ ما کانَ جَوابَ قَوْمِهِ‌: و نبود جواب قوم لوط در مقابل نصيحت آن حضرت از ترک اين عمل شنيع، إِلَّا أَنْ قالُوا أَخْرِجُوهُمْ مِنْ قَرْيَتِکُمْ‌: مگر اين که گفتند خارج کنيد لوط و تبعه او را از بلد مقر خود، إِنَّهُمْ أُناسٌ يَتَطَهَّرُونَ‌: بتحقيق ايشان مردانى هستند منزه و مجتنب از فعل شما، که وطى ادبار باشد، و هر که اجتناب از نجس و خبيث نمايد، البته پاک و مطهر باشد از لوث خباثت آن. يا اينها جماعتى هستند که اصلا معصيت نکنند. اين قول را بر سبيل استهزاء گفتند.