تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنَّکُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّساءِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ (81) إِنَّکُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ شَهْوَةً: بدرستى که شما و طى ادبار مردان مى‌کنيد به خواهش طبع حيوانى و به مطالبه نفس شهوانى، و حال آن که، آن محل منفذ و مخرج غايط و قاذورات نجس عفن گنديده مخلوق شده، مِنْ دُونِ النِّساءِ: غير از قبل و فروج زن‌هاى محلله که مقرر و موضوع گرديده براى شهوترانى و تلذذ جسمانى و روحانى جانبين، بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ‌: بلکه شما قومى هستيد تجاوز کنندگان از حد محدود به غير آن. يا مجاوزين از حلال مباح طيّب به حرام خبيث. تبصره: علت ذم و تعبير و توبيخ آنها به اين فعل خبيث، به جهت آن است که خداى تعالى خلق انسان، و در او شهوت نکاح را جعل فرمود. براى بقاء نسل و تعمير دنيا، و نساء محلله را محل شهوت و موضع نسل مقرر نمود. پس وقتى ترک زوجات و عدول از محل معينه مخصوصه به افعال شنيعه قبيحه شخص نمايد، هر آينه اسراف و تجاوز از حد اعتدال نمايد، زيرا وضع شى‌ء در غير محل باشد، چه محل ولادت، ارحام زوجات است نه ادبار رجال و غلمان. علامه مجلسى رحمه اللّه به سند صحيح از حضرت باقر عليه السّلام روايت نموده که: حضرت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم هر صبح و شام پناه مى‌برد به خدا از بخل، و ما نيز پناه مى‌بريم بخدا از بخل. و حق تعالى فرمايد: هر که نگهداشته شود از بخل، رستگار است و تو را خبر دهم از عاقبت بخل؛ بدرستى که قوم لوط بخيل بودند بر طعام خود، پس بخل، آنها را به دزدى مبتلا نمود که دوا نداشت. شهر لوط در سر راه قافله و بر آنها وارد، و ايشان ضيافت مى‌کردند. چون اين قسمت بسيار شد، به تنگ آمدند، و فضيحت لواط را به مهمان نمودند، شهرت يافته، مردم دورى جستند؛ لکن اين عمل قبيح ميان آنها شيوع يافته به حدى که طلب مى‌کردند مردان را از شهرها و مزد مى‌دادند. براى عمل. راوى سؤال نمود: همه اين کار را کردند؟ فرمود: بلى، مگر اهل‌ جلد 4 صفحه 129 يک خانه از مسلمانان. «1» در عيون- از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمود: اول کسى که عمل قوم لوط را نمود ابليس بود.