تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ مَطَراً فَانْظُرْ کَيْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُجْرِمِينَ (84) ترجمه‌ و بارانديم بر آنها بارانى پس بنگر چگونه بود انجام کار گناهکاران. تفسير خلاصه روايتى که در مجمع از امام باقر (ع) در قصّه لوط (ع) نقل نموده آنست که آنحضرت سى سال در ميان قوم خود بود و در تمام اين مدت آنها را دعوت بدين حق و امر بمعروف و نهى از منکر ميفرمود و آنها اجابت نمى‌نمودند و مردمان بخيل و لئيمى بودند و از جنابت تطهير نميکردند و بخل آنها را وادار باين عمل قبيح نموده بود چون منازل آنها سر راه مصر و شام واقع شده بود کاروانان وارد بر آنها ميشدند و ايشان براى آنکه کسى بر آنها وارد نشود با مهمانها اين عمل ناشايسته را مينمودند و حضرت لوط سخىّ و کريم و ميهمان‌نواز بود آنحضرت را نهى ميکردند و ميگفتند اگر مهمان بياورى با آنها اين معامله را مينمائيم لذا آنحضرت هر وقت ميهمانى بر او وارد ميشد از آنها مخفى ميفرمود تا آنکه خداوند اراده فرمود که عذاب بر آنها نازل فرمايد جبرئيل را بنحويکه در آيه سابقه ذکر شد فرستاد و قضايا بنحو مذکور واقع شد و حضرت لوط و کسانش شبانه از آبادى خارج شدند و چون صبح طالع شد جبرئيل بال خود را بطرف آبادى زد و آنرا از تخوم ارضين کند و بآسمان برد که بانک خروس‌ها و سگهاى آنها را جلد 2 صفحه 449 اهل آسمان شنيدند و از آنجا وارونه آنرا بزمين زد و اين بعد از آن بود که بارانى از سنگ سجيل بر آنها باريده بود که آن معرب سنگ گل است شايد مراد آن باشد که اول باران باريد و کسانيکه بآنها اصابت نمود مردند بعد زمين واژگون شد براى باقى ماندگان در زوايا و خفايا و مزيد عبرت ديگران.