1- دشمنان حقّ، براى جلوگيرى از راه خدا، همه جا در کمين هستند و از هر راه و شيوهاى استفاده مىکنند. «وَ لا تَقْعُدُوا بِکُلِّ صِراطٍ»
2- ترساندن مردم و ايجاد مزاحمت براى آنان، ممنوع است. «تُوعِدُونَ»
3- دشمن مىکوشد تا سيماى دين را تحريف کند و بدجلوه دهد. «تَبْغُونَها عِوَجاً»
4- گاهى افزونى جمعيّت (با نظم و برنامه)، مىتواند يک ارزش باشد. «فَکَثَّرَکُمْ»
5- يکى از عوامل تربيت و هدايت مردم، توجّه به نعمتها و يادآورى سرگذشت پيشينيان است. وَ اذْکُرُوا ... وَ انْظُرُوا
6- مطالعهى تاريخ و عبرتگرفتن از آن، سفارش الهى است. وَ انْظُرُوا کَيْفَ ...
7- در مطالعهى زندگى مردم، به پايان و سرانجام کارشان بنگريد، نه کاميابىهاى مقطعى آنان. «عاقِبَةُ»
8- بستن و منحرف کردن راه خدا، نوعى فساد است. تَصُدُّونَ ... عِوَجاً ... المفسدين
تفسير نور(10جلدى)، ج3، ص: 114