زورگويى و تهديد به اخراج و تبعيد، به نوعى در مورد همهى انبيا بوده است، چنانکه در جاى ديگر مىخوانيم: کافران نسبت به پيامبران خود چنين تهديدهايى داشتهاند. «قالَ الَّذِينَ کَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّکُمْ مِنْ أَرْضِنا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنا» «1»
هيچ يک از انبيا، پيش از رسالت، مشرک و بتپرست نبودهاند، ولى برخورد آنان با مشرکان آرام بوده است. امّا پس از رسالت با عزم و ارادهاى قوىتر مردم را هدايت کرده و با مشرکان مقابله مىکردند، لذا خطاب «لَتَعُودُنَّ»، به پيروان انبيا است، نه خود آنان. «2»