شايد از اينکه در اين آيه کلمهى «رجفة»، در آيهى 94 سورهى هود کلمهى «صيحة» و در آيهى 189 سوره شعراء، عبارت «عَذابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ» بکار رفته، استفاده شود که زلزله همراه با صيحه و ابر تيره بوده است. «1» ممکن است مراد از «رجفه» همان اضطراب و لرزش اندام باشد که از ترس حاصل مىشود، نه زمين لرزه.
چنانکه در آيهى 78 گذشت، «جاثم» به کسى گفته مىشود که بهرو بر زمين افتاده و يا به زانو افتاده و توان برخاستن ندارد.